Utanıyorum...

[{~~Mirza~~}]

Utanıyorum... 
 
Yâ Rasûlallah, utanıyorum Sen'den...
Utanıyorum, Ümmetin olduğunu iddiâ etmekten
Utanıyorum, karşına çıkmaktan
Utanıyorum, yüzüne bakmaktan
Hangi yüzle, hangi çehre ile olur ki bu?
Neyimle sevdireyim ki kendimi sana?
Günâhlarımla mı, tembelliğimle mi, pisliğimle mi?
Kapımı çalıp, misâfir olmak istesen;
Sana liyâkatimi sergileyeceğim neyim var hânemde?
Evimde, ocağımda Sünnetin'e uyan neyim var?
Boynum bükülür, diyemem burası Müslümân evi
Buyur edip sana bir yer gösteremem
Mihmândârın olup da bir döşek seremem
Karşına çıkıp, iki cümle söz edemem
Yalan söyleyen, kalp kıran, nifâk saçan lisânla mı?
Kîni, öfkeyi, buğzu yeğleyen kalple mi?
Kaldırıp başımı, yüzümü sana çeviremem
Nasıl bakabilirim ki nûr dağıtan vechine?
Harâmları gören, insanları kibirle seyreden gözle mi?
Bana vereceğin öğütleri, nasîhâtleri işitemem
Ne ile olsun ki?
Gıybet, mâlâyânî ve şehevî sözleri dinleyen kulakla mı?
Belki de gitmeni isterim bir an evvel
Belki bundan rahatlık duyarım
İstemem belki de bir daha Sen'inle karşılaşmayı
Dedim ya;
Sen'i sevdiğim, Ümmetin olduğum kuru bir iddiâ
Bu uğurda yok bir zerre gayretim
Utanıyorum bu hâlimden Allah'ın Sevgili Dostu
Sen'in Yüz-ü Suyun Hürmeti'ne halkedilen bu Dünyâ'da,
Rabb'in Nîmetleri'nden yiyip-içmekten utanıyorum
Nefes almaktan utanıyorum
Utanıyorum...

E. Karatay
 

Utanıyorum...

[EfRa]

Şahsım adına. 

Aynen diyorum.